اگه بهت بگم تو یک آدم جامعا اجتماعی و مسئولیت پذیر و احساسی و مهربون هستی نه یک موجود بی احساس و درونگرا که از جماعت فراریه و نمیتونه یک زندگی منظم داشته باشه باورم میکنی؟
تو از محیط های شلوغ بدت میاد و دوست داری تنها باشی چون میترسی با بقیه ارتباط بگیری نه اینکه دوست نداری.
تو خودت رو بی عاطفه و بی احساس جلوه میدی چون میترسی احساساست رو بروز بدی و مورد تمسخر واقع بشی نه اینکه واقعا احساسات نداری. خودت میدونی که بهتر از هرکسی میتونی احساسات بقیه رو درک کنی و بفهمی تو ذهنشون چی میگذره. تو خیلی از تصمیم هاتو از روی احساسات میگیری و خودت هم خبر نداری. همیشه دوست داری احساساتت رو بروز بدی ولی جلوی خودت رو میگیری.
تو از یک زندگی منظم و با برنامه فرار میکتی چون میترسی نتونی برنامه هاتو پیش ببری و دوباره در معرض سرزنش خودت قرار بگیزی.
تو بلند پروازی نمیکنی نه اینکه دوست نداری هدف های بزرگ و عجیب داشته باشی. بلکه میترسی به اون هدف ها نرسی و شکست بخوری و خودتو باز سرزنش کنی.
تاحالا به خودت از این زاویه نگاه نکرده بودی نه؟ همش فکر میکردی اینا بخشی از شخصیت خودته و باید باهاشون کنار بیای... ولی همش بخاطر ترس بوده...
زامبی برونگرا؟ عجیبن غریبا.
این به معنای ورژن نوینه نه؟ ورژن 16.06 شاید...مبارکه...
at least i know whats going on with me
برچسب:
نویسنده: میلاد احمدی